Ruhun Bir Yükü Olduğunu Sav Eden “21 Gram” Deneyi

0

Ruhun bir kütlesi olması gerektiğini düşünen MacDougall, bu yüzden ruhun tartılabilen bir tartısı olabileceğine inanıyordu. Bunu kanıtlayabilmek ismine, ölmek üzere olan hastaları vefattan evvel, mevt anında ve vefattan çabucak sonra hassas bir tartıda tartarak hastaların ne kadar yük kaybettiklerini ölçtü.

Elde ettiği sonuç 21 gramdı! Tanınan kültürde değerli bir yer edinen bu deney, pek çok tutarsızlıktan ötürü bilim dünyasında kabul görmedi.

MacDougall, ölmek üzere olan altı hastayı sıra dışı deneyi için bir huzurevinden seçti.

Bu hastaların dört tanesi veremden muzdaripti, bir tanesi diyabet hastasıydı, başkasıysa belirtilmeyen bir hastalığa sahipti. Fazla vakti kalmayan birinci hastayı hassas terazisine yatırarak tarttı. Ter, idrar, oksijen üzere kayıpları da hesaplamasına ekledi ve beklemeye geçti.

Nabız ölçümleriyle geçen yaklaşık dört saatlik bir beklemenin akabinde hasta son nefesini verdi.

Hastanın cesedini ölçtüğünde yük kaybının 21 gram olduğunu gördü. Bu hastanın akabinde başka hastaları da tıpkı biçimde ölçtü, ortadaki kayıp yeniden 21 gramdı. Sırf bir hastada vefat anında 21.3 gramlık bir kayıp olduğunu fark etti ancak ölçekleri gereğince uygun ayarlamamış olabileceği niyetiyle bu sonucu göz arkası etti.

Benzeri tekniği bu defa 15 adet köpekle denedi.

İnsanların tersine köpeklerin kıymetli bir yük kaybetmediklerini gördü. Bunun nedenini ise köpeklerin ruhunun olmayabileceği fikrine bağladı. Bu enteresan deney 1907 Nisan’ında American Medicine mecmuasında yayımlandı.

Deney şaşırtan olmayan bir formda medyanın ilgisini çekmeyi başardı lakin bilim topluluğunda ciddiye alınmadı.

Saygın tıp mecmuası Lancet’a nazaran; tabip ve onun yardımcıları, bulguları istedikleri tarafa çekmişlerdi. MacDougall bu makalesinin yayımlanmasından sonra 4 yıl boyunca sessiz kaldı.

1911’de bu defa çok daha çılgınca bir fikirle sahneye çıktı: Ruhun vücuttan ayrılış anını fotoğraflayacaktı!

Bunu başarabileceği niyetiyle birtakım denemeler yapsa da natürel ki başaramadı. Bu savından 9 yıl sonra, 42 yaşındayken karaciğer kanseri nedeniyle hayatını kaybetti. Mevtini beklerken kendi vücudunu de yakından inceledi ve “izlediği en enteresan ölüm” olarak kelam etti.

Hiçbir bilimselliği olmayan bu deney yeniden de tanınan kültürde kıymetli bir yer edindi.

Bu olayı anlatmasa da ruhun yükü olduğu savının popülerliği nedeniyle bir sinemaya “21 Gram” ismi verilmişti. Bugün ruhun hakikaten 21 gram olduğunu düşünen hâlâ çok sayıda insan bulunuyor.

Kaynaklar: 1, 2, 3

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.